9
یکشنبه 26 اسفند 1397
شماره 7628
درنگ
23023630
456
پیامـک شما را درباره این صفحه می خوانیم

زیر درخت لیل

درخت عجیبی است لیل. ساقه‌هاش همه به شکل ریشه، رشته‌رشته در خاک فرو رفته‌اند و گاهی هم چند ریشه گره خورده مثل کنده‌ای یا تخته سنگی از تنه آن آویخته‌اند.
ویژه
او برنده هفتمین دوره جایزه ادبی جلال آل‌احمد برای رمان «ملکان عذاب»، جایزه مهرگان ادب برای «اسفار کاتبان»، و چهارمین و یازدهمین جایزه هوشنگ گلشیری برای «رود راوی» و «ویران» است.ابوتراب خسروی از نسل نویسندگانی است که نه به شکل مداوم، اما گاهی در کارگاه‌های گلشیری حاضر می‌شده و داستان‌هایش را برای او می‌خوانده است.
حسین سناپور نخستین رمانش «نیمه غایب» را در سال ۱۳۷۸ منتشر کرد. این رمان برای او جوایز مختلفی را به همراه داشت ابوتراب خسروی از نسل نویسندگانی است که نه به شکل مداوم، اما گاهی در کارگاه‌های گلشیری حاضر می‌شده و داستان‌هایش را برای او می‌خوانده است.
«شازده احتجاب» که هنوز هم منتقدان آن را بهترین داستان بلندی می‌دانند که گلشیری نوشته، سال 47 توسط انتشارات زمان منتشر شد.
رضا براهنی در یادداشتی در مجله «بایا» پس از مرگ هوشنگ گلشیری می‌نویسد: «مرگ هوشنگ گلشیری مرگ هر کسی نیست.
«نهنگ آب خُرد داستان‌نویسی ایران» می‌شناسندش. در عرصه ادبیات فارسی نمی‌شود داستان کوتاه نوشت مگر اینکه از دروازه و باروی عظیمی که هوشنگ گلشیری بنا کرده عبور کرد.
هوالباقی؛ هوشنگ گلشیری هم باقی خواهد ماند، چنان‌که بر سر مزار محمد مختاری برایش خواند و گفت هوالباقی. همان شبی که هوشنگ گلشیری چشم از جهان فرو‌بست.
درباره اهمیت و بزرگی هوشنگ گلشیری در ادبیات داستانی معاصر؛ اغراق یا واقعیت؟

درجه یک آری، پدرخوانده هرگز!

درباره جایگاه هوشنگ گلشیری میان داستان‌نویس‌های ایران
روزی روزگاری، محمدرضا شفیعی‌کدکنی، درباره احمد شاملو، اظهارنظری داشت که نقدهای زیادی را علیه‌اش ایجاد کرد.

جایزه گلشیری یک امکان خوب بود

گفت‌وگو با علی خدایی نویسنده درباره بنیاد و جایزه گلشیری
اول مرداد‌ماه سال 1393بود که بنیاد گلشیری- بنیادی مستقل و مردم‌نهاد که به تلاش فرزانه طاهری همسر هوشنگ گلشیری و جمعی از دوستان این نویسنده فقید، پس ازدرگذشت او ایجاد شد.
پله چهل‌ونهم
ماهنامه ادبی کارنامه هیچ‌گاه به شماره 50 نرسید
بعد از اتفاقات دوم خرداد 76، عده‌ای از نویسندگان تصمیم به تولید مجله‌ای ادبی با دوره چاپ ماهنامه گرفتند و این باعث شد.
PDF یکشنبه 26 اسفند 1397
کوتاه درنگ
از جوایز شاگردان کارگاه‌های هوشنگ گلشیری می‌توان یک لیست بلندبالا تهیه کرد. او بی‌اغراق پدر نسل تازه‌ای از نویسندگان ایرانی بود که حالا هرکدام برای خود، اسم و رسمی به‌هم زده‌اند. جلسات هفتگی داستان‌خوانی و نقد داستان او از سال ۱۳۶۲ تا سال‌های پایانی عمرش برقرار بود و ماحصل آن روزهای تمرین و خوانش، ظهور نویسندگان
ال نحسی بود؛ سال مرگ نادر نادرپور، نصرت رحمانی، احمد شاملو و هوشنگ گلشیری... . یک به یک از پی هم و به فاصله کم رفتند. سال 1379 بود که بیمارستان ایران‌مهر میزبان 2نفر از برجسته‌ترین ادیبان ایران بود و به‌همین واسطه، شاعران و نویسندگان دیگر بودند که یک‌به‌یک به بیمارستان می‌آمدند.سیدعلی صالحی، سیمین بهبهانی، جمشید برزگر، جلال بایرام و خیلی‌های دیگر می‌آمدند و می‌رفتند.