• یکشنبه 31 تیر 1397
  • الأحَد 9 ذی القعده 1439
  • 2018 Jul 22
دو شنبه 21 اسفند 1396
کد مطلب : 9457
+
-

بهره‌برداری از تعطیلات

بهره‌برداری از تعطیلات

شهر در تمام روزهای سال آنقدر شلوغ است که اگر 2روز هم تعطیل باشد، آدم ترجیح می‌دهد روانش را بردارد و فرار کند به شمالی، کویری، جایی. تازه وقتی تهران در سال 2روز هم تعطیل است، دیگر این اداره و آن تعویض روغنی ندارد؛ عالم و آدم در این شهر کرکره‌ها را می‌کشند پایین. حکایت نوروز اما متفاوت است.

 خوبی‌اش این است که اداره‌ها هفته اول را می‌روند استراحت و باقی تعطیلات – گیریم نیم بند – کارها را راه می‌اندازند. الان باوجود تهدید مداوم ثبت احوال و وزارت کشور و بالاتر، هنوز بیش از نیمی از جمعیت شهر کارت ملی نگرفته‌اند. وقت نمی‌شود. خیلی ورزشکار باشی و در هر شرایط زیست‌محیطی (ترافیک هم در زمره مسائل زیست‌محیطی محسوب می‌شود) در گروه «پر خطر» قرار نگیری، باز هم زمان اجازه نمی‌دهد آدم بیش از کار روزمره به‌کار دیگری برسد؛ مثلا صبح ساعت چند باید از خواب بیدار شود که هم سر وقت در ماراتن گرفتن کارت ملی در دفترهای پیشخوان دولت حاضر باشد و هم به‌موقع انگشت روی دستگاه ثبت اثرانگشت کارمندها بگذارد؟ چنین تلاش‌هایی آدم را خسته می‌کند. شاید به اندازه فعالیت‌های ورزشکاری که خود را برای شرکت در المپیک 2000 و اندی آماده می‌کند! چنین تن‌هایی در 2روز تعطیلات وسط سال فقط باید به خواب بروند و افسوس بخورندکه چرا ابدی نیست؟ بااین حال در بهار همچنان حافظ در ورق اول تقویم‌ها برای احیای روانی جواب می‌دهد. اینطور: نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی/ که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی/ من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش/ که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی... و در ادامه چند روز ماندن از کار و ترافیک حال آدم را بهتر هم می‌کند. در حدی که دوره نقاهت از زخم‌های طول سال را با سرعتی باورنکردنی پشت سر می‌گذارد و از هفته دوم این توانایی را پیدا می‌کند که از خلوتی شهر و باز بودن اداره‌ها نهایت سوءاستفاده را بکند؛ مثلا برود کارت ملی بگیرد.
 

این خبر را به اشتراک بگذارید