• چهار شنبه 30 آبان 1397
  • الأرْبِعَاء 12 ربیع الاول 1440
  • 2018 Nov 21
سه شنبه 15 آبان 1397
کد مطلب : 36796
+
-

نکته بازی

قبلی‌ها هم همین را می‌گفتند


گو اویوا- سرمربی محترم کاشیما آنتلرز ژاپن- دیروز با سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا مصاحبه کرده و گفته: «در ورزشگاهی بازی خواهیم کرد که مملو از تماشاگر خواهد شد ولی بازیکنانم از این موضوع نمی‌ترسند چون تمرکز ما روی قهرمانی است». خب البته او به‌عنوان سرمربی تیم حریف حق دارد این حرف را بزند اما نکته اینجاست که دیدگاه اویوا در این مورد شباهت بسیار زیادی به نقطه‌نظرات سرمربیان السد، الدوحیل و الجزیره دارد. مربیان سایر قربانیان پرسپولیس در آزادی هم همینطور حرف می‌زدند. فریرا- سرمربی پرتغالی السد- گفته بود: «تماشاگران بیایند اما فوتبال را بازیکنان بازی خواهند کرد، نه آنها». با این حال خود فریرا آخر بازی ناچار شد به اثرگذاری هواداران پرسپولیس اعتراف کند. حالا هم امیدواریم جهنم آزادی طوری باشد که شنبه‌شب آینده، سرمربی کاشیما را هم در همان حال و روز ببینیم. پرسپولیس باید سریال کامبک‌های امسالش را کامل کند؛ باید.

برای همه‌‌چیز آماده باشید



شاید این نکته ناخوشایند باشد اما صحبت از واقعیتی است که مخصوصا بازیکنان باید آن را بدانند. الان همه دارند به بازگشت برابر کاشیما فکر می‌کنند و کلید اصلی این موضوع را زدن یک گل زودهنگام می‌دانند. حالا آمدیم و پرسپولیس تا دقیقه 70 یا 80 گل نزد، در این صورت آیا بازیکنان باید مضطرب شوند و ادامه زمان بازی را از دست بدهند؟ پرسپولیس در هفته پایانی لیگ پانزدهم برای قهرمانی باید 3 گل به راه‌آهن می‌زد اما هر دقیقه‌ای که از بازی گذشت، استرس ناکامی باعث شد این تیم نتواند از پتانسیل‌هایش استفاده کند. الان هم آنها 2‌یا 3 گل برابر کاشیما می‌خواهند اما باید حواس‌شان باشد که اگر در گلزنی تأخیر شد، هیچ‌چیز از دست نرفته است. این تیم قبلا ظرف یک‌ربع،  3 گل به الدوحیل زده است. پس خویشتن‌دار باشید و خودتان را برای هر سناریویی آماده کنید.

خیلی ممنون عالیجناب فوتبال!


با اینکه چند روزی از بازی رفت پرسپولیس و کاشیما گذشته و با اینکه در این مسابقه نتیجه مطلوب برای نماینده کشورمان به‌دست نیامد اما هنوز بازتاب‌های ملی و بعضا جهانی تماشای مسابقه در مدارس کشور ادامه دارد و همه دارند با لذت از این تجربه کم‌نظیر دسته‌جمعی ستایش می‌کنند؛ اتفاقی که شاید هیچ‌چیز غیر از خود فوتبال نمی‌توانست آن را برای خانواده آموزش و پرورش ایران به ثبت برساند. باید قدردان فوتبال بود که برای نخستین بار ظرف چند سال گذشته، مدارس کشور را با خبری غیر از آتش‌سوزی، کمبود امکانات، اعتصاب معلمان آمار مردودی دانش‌آموزان، رواج دخانیات و البته بدرفتاری یا حتی بدنیتی تعداد کمی از معلمان و ناظمان به سطح رسانه‌ها کشاند و این بار تصویری از این کانون‌های علمی ارائه داد که یک‌بار دیگر دل همه‌مان برای دوران درس و مدرسه تنگ شود. ممنونیم عالیجناب فوتبال!


 

این خبر را به اشتراک بگذارید