• سه شنبه 27 شهریور 1397
  • الثُّلاثَاء 7 محرم 1440
  • 2018 Sep 18
پنج شنبه 22 شهریور 1397
کد مطلب : 30424
+
-

بی‌رقیب مثل بیرو

بی‌رقیب مثل بیرو

نیمکت‌نشینی علیرضا بیرانوند در جدال تدارکاتی تیم ملی با ازبکستان، به مذاق هواداران باشگاه پرسپولیس خوش نیامده است. بیرو تنها نماینده تیم برانکو در اردوی ازبکستان بود اما در هیچ لحظه‌ای از این نبرد تدارکاتی به زمین فرستاده نشد. کارلوس کی‌روش در جریان بازی نفرات زیادی را تغییر داد اما از ابتدا تا انتهای مسابقه، حاضر نشد امیر عابدزاده را از زمین بیرون بکشد. گلایه تازه پرسپولیسی‌ها از سرمربی تیم ملی، به این دلیل شکل گرفته که این مربی با وجود عدم‌نیاز به بیرو و تمایل به محک‌زدن یکی دیگر از گلرها در اردوی ازبکستان، حاضر نشد برای همین یک مسابقه از مرد شماره یک خط دروازه عبور کند و او را با خودش به این سفر برد. بیست‌و‌چهار ساعت بعد از دیدار تدارکاتی تیم ملی در تاشکند، پرسپولیس در حالی با نساجی روبه‌رو شد که سنگربان اصلی‌اش را در اختیار نداشت. علیرضا بیرانوند بعد از جدال با الدوحیل، در هیچ نبرد دیگری درون دروازه قرار نگرفته و پس از 3هفته، دیدار برگشت با حریف قدرتمند قطری به نخستین مسابقه او تبدیل خواهد شد؛ موضوعی که شاید سطح آمادگی این دروازه‌بان را تحت‌تأثیر قرار بدهد‌. 
انتخاب کارلوس کی‌روش برای خط دروازه در دیدار دوستانه با ازبکستان «امیر عابدزاده» بود. امیر در دوئل با ازبک‌ها، یک گلر کاملا شوت‌گیر نشان داد اما عملکرد او روی ارسال‌ها، کاملا راضی‌کننده نبود. او در نخستین دقایق بازی با یک خروج شجاعانه، مانع از رسیدن توپ به مهاجم تیم میزبان شد. اواسط همین نیمه، او باز هم از دروازه خارج شد و این بار بیرون از محوطه جریمه توپ مهاجم حریف را لمس کرد. این خروج در نهایت موفقیت‌آمیز بود اما اگر توپ بیرون محوطه به‌دست امیر برخورد می‌کرد، ازبک‌ها دیگر کار دشواری برای بردن این بازی نداشتند. او در مقابل شوت‌های تیم روبه‌رو بی‌اشتباه ظاهر شد و بهترین واکنش‌اش را با یک دست در دقیقه 54 نشان داد. اشتباه مهم این سنگربان اما در آخرین دقایق بازی رخ داد. محاسبه عابدزاده کوچک برای خروج از دروازه درست نبود و مهاجم ازبکستان را روبه‌روی دروازه خالی قرار داد. ضربه این بازیکن البته راهی به دروازه نداشت و سنگربان تیم ملی خوش‌شانس بود که این اشتباه، پیروزی را از ایران نگرفت. پیشرفت امیر عابدزاده در فوتبال پرتغال، قابل توجه به‌نظر می‌رسد. شکی نیست که او در چند سال گذشته دروازه‌بان به‌مراتب بهتری شده است اما برای «شماره‌یک»‌شدن او در تیم ملی، شاید هنوز هم زود است.
برای انتخاب‌شدن به‌عنوان سنگربان اصلی تیم ملی، امیر عابدزاده باید ضعف در خروج از دروازه ‌هنگام ارسال از جناحین را برطرف کند. در شرایط فعلی، او همچنان تهدیدی برای علیرضا بیرانوند به‌شمار نمی‌رود. 
سیدحسین حسینی نیز در استقلال و تیم ملی نیمکت‌نشین شده و انتظار می‌رود با توجه به غیبت در اردوی استقلال به‌دلیل حضور در تیم ملی، مسابقه برگشت با السد را نیز از روی نیمکت تماشا کند. او تا زمانی که در جنگ با سیدمهدی پیروز نشود، شانسی برای پوشیدن پیراهن تیم ملی نخواهد داشت. رشید مظاهری نیز در هیچ شرایطی در نگاه کی‌روش به یک گلر ششدانگ تبدیل نشده است. رشید و‌اکنش‌های فوق‌العاده‌ای دارد اما برای سرمربی تیم ملی، بلندی قامت از اهمیت بیشتری برخوردار است. به‌نظر می‌رسد بیرو با درخشش در جام جهانی، جایگاهش در جام ملت‌ها را نیز تضمین کرده است. او همچنان در اردوی تیم ملی «بی‌رقیب» است و حتی اگر در دیدارهای تدارکاتی روی نیمکت بنشیند، در حساس‌ترین روزها مرد اول خط دروازه تیم کی‌روش خواهد بود.

این خبر را به اشتراک بگذارید