• دو شنبه 30 مهر 1397
  • الإثْنَيْن 11 صفر 1440
  • 2018 Oct 22
یکشنبه 27 خرداد 1397
کد مطلب : 19908
+
-

پیگیری مشکلات حوضچه زباله‌گیر صالح‌آباد سرانجامی نداشت

بازدید ناتمام

بازدید ناتمام

لادن حبیبی| خبرنگار:

منطقه 20


قرار بود این گزارش شرح بازدید ما و یک مسئول از حوضچه زباله‌گیر صالح‌آباد باشد. حوضچه‌ای که از بزرگ‌ترین تعدیل‌کننده‌های آب‌های سطحی تهران است که قابلیت تبدیل به دریاچه‌ای تفریحی در جنوب تهران را دارد، اما اکنون 70‌درصد از آب‌های سطحی تهران به این حوضچه روانه می‌شود و به دلیل تعلل 20 ساله در ساخت تصفیه‌خانه، به حوضچه‌ای بدبو و لبریز از زباله تبدیل شده که امان ساکنان محله 13 آبان را بریده است، قصد داشتیم در انعکاس مطبوعاتی و حل این مشکل زیست‌محیطی شهرری مشارکت داشته باشیم، اما اتفاقاتی سبب شد این بازدید انجام نشود و همچنان ساکنان 13 آبان چشم‌انتظار روزی بمانند که گذر مسئولی به آنجا بیفتد و برای درمان زخم کهنه محله آنها قدمی بردارد.

ناراحتی ساکنان محله 13 آبان از همسایگی با حوضچه زباله‌گیر شهرری و انتظار آنها برای پیگیری مشکل‌شان از سوی روزنامه، ما را بر آن داشت از مسئولی بخواهیم از این حوضچه بازدید کند تا با استفاده از اختیاراتش، در پیگیری این معضل 20 ساله محله 13 آبان ما را همراهی کند. از چند روز پیش به شیوه‌های مختلف، اصل قضیه و دلیل دعوت به همکاری را برای مسئول مدعو تشریح کردیم و در نهایت ساعت 18 روز دوشنبه با یکی از آنها قرار بازدید از حوضچه را گذاشتیم. روز دوشنبه ساعت 16 به سمت محل راه افتادیم. مسیر باریک حوضچه که در انتهای خیابان 13 آبان قرار گرفته، ناهموار و پر از سنگلاخ است، ولی خوشبختانه راننده اهل غرولند و شکوه نیست و مسیر انباشته از زباله و نخاله ساختمانی را به آرامی و تا انتها طی می‌کند تا شاید به در ورودی حوضچه برسیم.

بوی گنداب و زباله در هم پیچیده و تحمل هوای دم‌کرده و گرم حوالی حوضچه را سخت‌تر می‌کند. در آن شرایط تنها نکته آرامش‌بخش، یک ساعت فرصت تا رسیدن مسئول و زمان بازدید است. سکوت عصرگاهی مسیر بن‌بست و مخروبه امتداد حوضچه وحشت‌آور است و غیر از تک و توک معتادانی که لابه‌لای زباله‌ها چرت می‌زنند، آدمیزادی یافت نمی‌شود تا نشانی بپرسیم. 


راننده مسئولیت پذیر

با یکی از اهالی محله 13 آبان تماس می‌گیرم. او می‌گوید نشانی پستی حوضچه به پشت حرم ختم می‌شود وپیشنهاد می‌کند از خادم امامزاده ابراهیم(ع) کمک بگیریم. آقای راننده در پاسخ تعارفم که از ایجاد زحمت برای او عذرخواهی می‌کنم، می‌گوید: «اینجا امنیت ندارد. من که نمی‌توانم مسافرم را در چنین جایی بگذارم و بروم.» بعد بدون معطلی فرمان پژو سفیدرنگش را به طرف حرم می‌چرخاند. بالاخره راهنمایی خادم امامزاده ما را به مقصد پرپیچ‌وخم‌مان می‌رساند و ورودی حوضچه را که دری بزرگ، نگهبان و تشکیلاتی دارد، پیدا می‌کنیم.

راننده وقتی اطمینان پیدا می‌کند جای مسافرش امن است و به مقصد رسیده، پی کار و زندگی‌اش می‌رود واصرارم برای اضافه‌کردن مبلغ کرایه بی‌نتیجه می‌ماند. در ورودی حوضچه از بوی نامطبوع و انبوه زباله‌هایی که با وزش باد از حوضچه به کوچه و خیابان‌های مشرف به محله 13 آبان سرازیر می‌شوند، خبری نیست و مسئول دعوت شده باید دقایقی در مسیر منتهی به حوضچه را که در مجاورت 13 آبان قرار گرفته قدم بزند تا متوجه شود چرا تأسیس تصفیه‌خانه وساماندهی این حوضچه لبریز از آب‌های سطحی پایتخت، مطالبه 20 ساله اهالی محله شده است. 


اینجا برنامه خاصی نیست! 

 مسئول مورد نظر با نیم ساعت تأخیر وهمراهی 2 نفر سر می‌رسد، اما به محض بیرون آمدن از خودرو با دیدن من و عکاس روزنامه که دقایقی پیش رسیده، علامت سؤالی بزرگ روی چهره‌اش نقش می‌بندد: «برنامه همین‌جا برگزار می‌شود؟» تازه متوجه می‌شویم ایشان تصور کرده اینجا برنامه‌ای رسمی برگزار می‌شود و او قرار است مهمان افتخاری و احتمالاً سخنران مراسم باشد. صحبت‌های او این حدس ما را تأیید می‌کند: «فکر می‌کردم اینجا برنامه خاصی هست که از من دعوت شده.» او خوب می‌داند اگر معضلات زیست‌محیطی حوضچه زباله‌گیر شهرری همراه با خبر بازدید او انعکاس مطبوعاتی پیدا کند، از او برای پیگیری مشکل انتظار عمومی به وجود می‌آید، اما اگر صحبت از مراسمی باشد که نظیر آن هزار بار برگزار شده و غیر ازثبت و ضبط اظهارنظرهای کارشناسانه ایشان و مسئولان دیگر در نشریات و صدا و سیما ثمری نداشته، قضیه کاملاً فرق می‌کند.

این خبر را به اشتراک بگذارید