• پنج شنبه 25 مرداد 1397
  • الْخَمِيس 4 ذی الحجه 1439
  • 2018 Aug 16
چهار شنبه 26 اردیبهشت 1397
کد مطلب : 16288
+
-

حکایت‌های شیرین طهران

کافه کتاب
حکایت‌های شیرین طهران

کتاب «13حکایت شیرین از طهران» تألیف «فرزانه نیک‌روح متین» با مقدمه «داریوش شهبازی» به بیان برخی رویدادهای اجتماعی در تهران می‌پردازد. عناوین حکایت‌های این کتاب عبارتند از «خیابانی به درازای تاریخ تهران»، «داستان پلیس در تهران»، «سرشناس‌ترین گربه تهران»، «از دیزی تا اسلامبولی پلو»، «خرافه، بخت‌گشای دختران»، «تب گرامافون»، «نخستین بنای مرتفع تهران»، «شکارگاهی به نام تهران»، «ارج و قرب گل نزد تهرانی‌ها»، «ورود اتومبیل به دارالخلافه»، «تفریح و سرگرمی تهرانی‌ها»، «مجازات‌های عجیب و غریب» و «سیزده روایت کوتاه».

در مقدمه کتاب درباره تاریخچه تهران براساس اسناد مکتوب می‌خوانیم: «به سال 463 قمری نخستین بار نام طهران در کتاب تاریخ بغدادی با ذکری از ابوعبدالله محمدبن حماد تهرانی رازی (در گذشته261 یا 271 قمری)، محدث قرن سوم هجری فرزند نامدار‌آبادی تهران ثبت شد و از نعمت آب فراوان و خاک حاصلخیزش رفته‌رفته توسعه یافت و‌ آباد شد. ابن‌بلخی در کتاب فارسنامه به سال 500 تا 510 قمری از انار مرغوب تهران یاد کرده است.» 

نویسنده درباره محتوی کتاب در پیشگفتار آن می‌نویسد: «در این کتاب سعی کرده‌ام که با توجه به سابقه 3 سال کار در مطبوعات درباره طهران قدیم طی گردآوری‌های اسناد، گزارش‌های میدانی، مصاحبه و گفت‌وگو با افراد مشهور و صاحب‌نام در این عرصه‌ـ چه از میان رفتگان و چه بازماندگان‌ـ سیزده حکایت در یک جلد جمع‌آوری کنم.» در فصل نخست که حکایت اول نام دارد درباره بزرگ‌ترین خیابان تهران آمده است: «اگر نیویورک به خیابان وال‌استریت، پاریس به خیابان شانزه‌لیزه، استانبول به خیابان استقلال و سن‌پترزبورگ به خیابان نوسکی‌اش می‌نازد، تهران باید به خیابان ولی‌عصر(عج) که لقب طولانی‌ترین خیابان خاورمیانه را یدک می‌کشد، بنازد.»


فرهنگ برو بچه‌های تِرون
برگرفته از کتاب فرهنگ بروبچه های ترون
نوشته مرتضی احمدی


  سِدآغا: سیّده، زنی که از تیره سادات است.

  سر کسی را تراشیدن: جیبش را خالی کردن، پول‌هایش را کش رفتن، کلاه سرش گذاشتن، سر کیسه‌اش کردن، تیغش زدن.

  سرما پیرزن‌کش: سرمایی ملایم در پنج روز آخر اسفند ماه

  شاخ کسی را شکاندن: جلو همه تأدیب کردن، باد کسی را خواباندن، سکه یک پول کردن. (همچنین: نوکش را چیدن، از منم منم انداختن).

  شازده هوتول میرزا: تازه به دوران رسیده، ندید بدید؛ شوفر، لقب اولین راننده اتومبیل در ایران.

  شبگرد: نگهبان شبانه، پاسدار شب، ناطور گشت شبانه.

  شر و شور: بلوا، غوغا، سر و صدا، جنجال به پاکن.

  شش دُنگ / دانگ: کامل، تمام و کمال، تماماً.

  شکم کسی بوی قارپوز دادن: کنایه از گرسنه بودن، از زور گرسنگی نا نداشتن.
 

این خبر را به اشتراک بگذارید