• شنبه 5 خرداد 1397
  • السَّبْت 11 رمضان 1439
  • 2018 May 26
دو شنبه 24 اردیبهشت 1397
کد مطلب : 16080
+
-

از چشم افتاده

در آستانه بازی برگشت استقلال و ذوب‌آهن، تنش بین امیر قلعه‌نویی و مجموعه خانواده استقلال بالا گرفته. شاگردان امیر بازی رفت را برده‌اند و حالا استقلال در آستانه حذف از آسیا قرار گرفته؛ با این وجود بعید است همه بغضی که این روزها علیه امیر در اردوگاه آبی‌ها می‌بینیم مربوط به همین مساله باشد. او اگرچه پرافتخارترین مربی تاریخ لیگ‌برتر به‌شمار می‌رود و بخش قابل توجهی از این افتخارات را برای استقلال به‌دست آورده، اما در یک دهه گذشته به چند دلیل با بخشی از هواداران این تیم زاویه پیدا کرده است. بیهوده نیست که امروز برخی از استقلالی‌ها به بهانه‌هایی نه‌چندان موجه مثل مصدومیت شجاعیان و ابراهیمی گریبان امیر قلعه‌نویی را می‌گیرند. این مساله ریشه در برخی اتفاقات 10سال گذشته دارد که شاید امیر را گام به گام از استقلالی‌ها دور و دورتر کرد.
    ارادت به پروین
امیر قلعه‌نویی از همان روزهای آغازین حضورش در حرفه مربیگری از خودش ارادت زیادی به علی پروین نشان می‌داد؛ طوری‌که خیلی‌ها او را پیرو مکتب سلطان سرخ و به اصطلاح «پروین استقلالی‌ها» می‌دانستند. این حجم از تعلق خاطر به اردوگاه رقیب برای بخشی از هواداران استقلال قابل قبول نبود؛ به‌خصوص که امیر گاه و بیگاه جمله «پرسپولیس تیم دوم من است» را هم تکرار می‌کرد.
    فوقش جریمه‌اش رو می‌دهیم
در یکی از عجیب‌ترین گاف‌های تاریخ فوتبال باشگاهی ایران، استقلال در فصل 86-85 از حضور در مرحله گروهی رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا حذف شد، چرا که این تیم فهرست اسامی بازیکنانش را به‌موقع برای AFC ارسال نکرده بود. قلعه‌نویی در آن زمان رئیس سازمان فوتبال استقلال بود و مسئولیت این کار بر عهده او قرار داشت. از شانس بد امیر همان روزها مصاحبه‌ای تصویری از او منتشر شد که او در واکنش به ابراز نگرانی خبرنگار درمورد تاخیر در ارسال اسامی استقلالی‌ها گفته بود: «مشکلی نیست. فوقش جریمه‌ش را می‌دهیم!» منتقدان امیر و از جمله عادل فردوسی‌پور تا مدت‌ها به هر بهانه‌ای نسبت به یادآوری و بازپخش این جمله اقدام می‌کردند.
    مشت گره کرده
یکی از معروفترین تعابیری است که در این سال‌ها کنار نام امیر قلعه‌نویی آمده و مدام تکرار شده. موضوع به لیگ هفتم حرفه‌ای مربوط می‎شود که قلعه‌نویی سرمربی مس کرمان بود و در یک بازی حساس توانست استقلال را یک بر صفر شکست بدهد. او پس از این موفقیت مشت‌هایش را به نشانه شادی گره کرد که این مساله به مذاق برخی از هواداران استقلال خوش نیامد. اگرچه آن شادی حق امیر بود، اما این قاعده برای فوتبال احساسی ایران پذیرفتنی نیست؛ همان‌طور که هنوز بخشی از پرسپولیسی‌ها به‌خاطر شادی‌های علی دایی پس از پیروزی او بر سرخپوشان از او دلگیر هستند.
    کشاندن ستاره‌های آبی به اصفهان
امیر قلعه‌نویی در لیگ هشتم با استقلال قهرمان شد، اما به‌دلیل اختلاف شدید با مدیریت وقت باشگاه در ابتدای لیگ نهم به سپاهان اصفهان پیوست. سال بعد از کوچ امیر به اصفهان اما، 3ستاره آن روزهای استقلال یعنی خسرو حیدری، فابیو جانواریو و هاشم بیک‌زاده هم به سپاهان پیوستند تا بار دیگر شاگرد این مربی شوند؛ اتفاقی که باعث تضعیف استقلال شد و خیلی‌ها آن را از چشم قلعه‌نویی می‌دیدند. آخر آن سال سپاهان با همین ستاره‌ها قهرمان لیگ‌برتر شد و دست استقلال از جام کوتاه ماند.
    ماجرای جشن برانکو
اگرچه امیر قلعه‌نویی عمدتا نگاه خوبی به مربیان خارجی ندارد، اما برای او برانکو ایوانکوویچ یک استثنای تمام‌عیار است. از زمان بازگشت برانکو به ایران، امیر به‌شدت مشغول ستایش از او بوده و حتی با دادن القابی مثل «مسلمان واقعی» به سرمربی پرسپولیس، مرزهای تعریف و تمجید از او را جابه‌جا کرده. طبیعی است که هواداران استقلال زیاد این رویکرد را دوست نداشته باشند؛ به‌ویژه که این اواخر قلعه‌نویی حتی در مراسم تجلیلی که پرسپولیسی‌ها پس از قهرمانی برای برانکو ترتیب داده بودند هم شرکت کرد و خیلی از هواداران استقلال در فضای مجازی خشم‌شان را از این اتفاق بروز دادند.

این خبر را به اشتراک بگذارید